Rejestr PINNACLE – blisko 40% pacjentów z migotaniem przedsionków nie jest właściwie leczonych przeciwzakrzepowo

762 0
Udostępnij
762 0
23682213069_314ebb45a1_b

Migotanie przedsionków uważane jest za epidemię XXI wieku. Szacuje się, że choroba ta dotyczy około 2% populacji (w Polsce około 400 000 osób) i jest to dwukrotnie więcej niż jeszcze dekadę temu. Udar mózgu jest najpoważniejszym powikłaniem tej arytmii, a u pacjenta z migotaniem przedsionków ryzyko wystąpienia udaru jest pięciokrotnie wyższe niż u osoby zdrowej i stanowi przyczynę aż 15-25% wszystkich udarów mózgu.

Wszystkie towarzystwa naukowe podkreślają kluczowe znaczenie prewencji powikłań zakrzepowo-zatorowych w tej grupie pacjentów. Wytyczne jednoznacznie wskazują, że u pacjentów z punktacją w skali CHA2DS2-VASc ≥2 najlepszym wyborem jest zastosowanie doustnych antykoagulantów (zalecenie klasy IA).

Dlatego też tym większy niepokój wzbudzają ostatnie doniesienia pochodzące z rejestru PINNACLE (Practice Innovation and Clinical Excellence), opublikowane w Journal of the American College of Cardiology. Od stycznia 2008 r. do grudnia 2012 r. włączono do niego blisko 330 tys. pacjentów z migotaniem przedsionków, z czego ponad 210 tys. uzyskało ≥2 punkty w skali CHADS2, a ponad 290 tys. ≥2 punkty w skali CHA2DS2-VASc. Niestety, tylko 61,8% pacjentów z punktacją ≥2 w skali CHADS2 i 59,8% z punktacją ≥2 w skali CHA2DS2-VASc otrzymywało właściwe leczenie antykoagulacyjne, tj. leki z grupy antagonistów witaminy K (VKA) lub doustne leki przeciwzakrzepowe inne niż antagoniści witaminy K (NOAC). Pozostali pacjenci byli leczeni tylko kwasem acetylosalicylowym.

Zauważono, że częściej leczono kwasem acetylosalicylowym i rezygnowano ze stosowania doustnych antykoagulantów w przypadku współwystępowania z migotaniem przedsionków nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej, choroby tętnic obwodowych, dyslipidemii, cukrzycy, pomostowania aortalno-wieńcowego (CABG) i przebytego zawału mięśnia sercowego. Natomiast chętniej stosowano leczenie doustnymi antykoagulantami w grupie pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, przebytym udarem mózgu bądź przemijającym atakiem niedokrwiennym, zatorowością systemową, wysokim BMI, a także u mężczyzn, pomimo że to u kobiet występuje wyższe ryzyko udaru mózgu.

Często podawaną przyczyną, dla której nie przepisywano antykoagulantów, było ryzyko krwawienia. Jednak ocenia się, że jest ono przeszacowane, a podawanie tylko kwasu acetylosalicylowego, który także zwiększa ryzyko krwawienia, a nie chroni wystarczająco przed udarem mózgu, nie wydaje się być właściwe.

Innymi wymienianymi przyczynami był brak właściwej współpracy pacjenta w przyjmowaniu leków i zachowaniu odpowiedniej diety, a także przeświadczenie, że prawidłowe odżywianie, aktywność fizyczna i przyjmowanie kwasu acetylosalicylowego są wystarczające.

Przepisywanie kwasu acetylosalicylowego w prewencji incydentów zakrzepowo-zatorowych w migotaniu przedsionków daje złudzenie ochrony pacjentów przed niekorzystnymi zdarzeniami. Jednak należy z całą mocą podkreślić, że nie jest to właściwe postępowanie w zapobieganiu udarowi mózgu i zatorowości u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków.

Źródło: Hsu JC, Maddox TM, Kennedy K, et al. Aspirin Instead of Oral Anticoagulant Prescription in Atrial Fibrillation Patients at Risk for Stroke. J Am Coll Cardiol 2016 Jun 28;67(25):2913-23. doi: 10.1016/j.jacc.2016.03.581.

Zdjęcie: SumaLateral Whole Brain Image via photopin (license)

Udostępnij
Artykuł w kategoriach

Dołącz do dyskusji


Treść na stronie do której próbujesz uzyskać dostęp jest przeznaczona tylko dla lekarzy. Proszę o odpowiedź na pytanie: Czy jesteś lekarzem?

Oświadczam, że jestem lekarzem

Powered by WordPress Popup