Przyczyny zgonu u pacjentów z migotaniem przedsionków leczonych przeciwkrzepliwie

728 0
Udostępnij
728 0
catzhuz7z8g-tim-marshall

Migotanie przedsionków (AF) jest najczęstszą arytmią w krajach rozwiniętych i wiąże się z 5-krotnie wyższym ryzykiem wystąpienia udaru mózgu i większą śmiertelnością. Doustne leczenie przeciwkrzepliwe warfaryną oraz innymi antagonistami witaminy K (VKA) jest wysoce skuteczne w zmniejszaniu ryzyka wystąpienia udaru mózgu i zgonu w AF, jednak głównym powikłaniem jego stosowania są krwawienia, w tym mogące prowadzić do zgonu. Podawanie VKA wymaga więc częstego monitorowania krzepliwości krwi. Uważa się, że takich ograniczeń nie mają doustne antykoagulanty niebędące antagonistami witaminy K (direct oral anticoagulants, DOAC). Ważne jest jednak dokładne poznanie przyczyn zgonów u pacjentów przyjmujących leki przeciwkrzepliwe, dzięki czemu można wdrożyć odpowiednie postępowanie profilaktyczne.

Autorzy pracy opublikowanej w Journal of the American College of Cardiology (JACC) postanowili skupić się więc na analizie i porównaniu przyczyn zgonów pacjentów przyjmujących DOAC i pacjentów przyjmujących warfarynę w prewencji udaru i zatorowości w AF.

W metaanalizie przeanalizowano dane 71 683 pacjentów, spośród których 6 206 (9%) zmarło w okresie obserwacji. Skorygowany wskaźnik śmiertelności wyniósł 4,72% w skali roku (95% CI: 4,19 do 5,28). Zgony z przyczyn sercowo-naczyniowych (nagły zgon sercowy, niewydolność serca i zawał mięśnia sercowego) stanowiły aż 46% wszystkich zgonów, podczas gdy udar niedokrwienny mózgu i zatorowość obwodowa spowodowały tylko 5,7% zgonów, a śmiertelność z powodu krwawienia (przede wszystkim wewnątrzczaszkowego) 5,6%.

Chorzy, którzy zmarli w okresie obserwacji, mieli częściej dodatni wywiad w kierunku niewydolności serca (OR: 1,75; 95% CI: 1,25 do 2,44), napadowego bądź utrwalonego AF (OR: 1,38, 95% CI: 1,25 do 1,52) i cukrzycy (OR: 1,37; 95% CI: 1,11 do 1,68); byli częściej płci męskiej (OR: 1,24; 95% CI: 1,13 do 1,37), starsi (średnia różnica 3,2 lata; 95% CI: 1,6 do 4,8) oraz mieli niższy klirens kreatyniny (-9.9 ml / min; 95% CI: -11,3 do -8,4).

Zaobserwowano także małe, ale znaczące zmniejszenie całkowitej śmiertelności u pacjentów leczonych DOAC w porównaniu do chorych leczonych warfaryną, które wyniosło 0,42% rocznie, co spowodowane było przede wszystkim zmniejszeniem liczby śmiertelnych krwawień.

Powyższe wyniki współczesnych badań nad metodami leczenia w AF wykazują dominację zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych, natomiast zgony spowodowane przez udar mózgu i krwawienia stanowią jedynie niewielki podzbiór całkowitej liczby zgonów. W związku z tym, w celu zmniejszenia śmiertelności w populacji chorych z AF, poza terapią przeciwzakrzepową istnieje niewątpliwie potrzeba leczenia chorób współistniejących (niewydolność serca, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze) oraz zwalczania czynników ryzyka sercowo-naczyniowego.

Materiał graficzny: Tim Marshall

Bibliografia:

Gómez-Outes, A., Lagunar-Ruíz, J., Terleira-Fernández, A., Calvo-Rojas, G., Suárez-Gea, M. and Vargas-Castrillón, E. (2016). Causes of Death in Anticoagulated Patients With Atrial Fibrillation. Journal of the American College of Cardiology, 68(23), pp.2508-2521.

Udostępnij
Artykuł w kategoriach

Dołącz do dyskusji


Treść na stronie do której próbujesz uzyskać dostęp jest przeznaczona tylko dla lekarzy. Proszę o odpowiedź na pytanie: Czy jesteś lekarzem?

Oświadczam, że jestem lekarzem

Powered by WordPress Popup