EuroPCR 2017 | Badanie EURO CTO: przewlekła okluzja tętnicy wieńcowej – PCI lepsze niż optymalna terapia farmakologiczna

610 0
Udostępnij
610 0
Euro CTO

Przewlekła okluzja (CTO – Chronic Total Occlusion) to zamknięcie tętnicy wieńcowej (TIMI 0), które trwa dłużej niż 3 miesiące. Ocenia się, że nawet do 18% wszystkich zmian w stabilnej chorobie wieńcowej uwidocznionych w naczyniach wieńcowych podczas koronarografii to CTO. Równocześnie tylko 5% z pacjentów z taką zmianą zostaje poddane przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI- Percutaneous Coronary Intervention), ponieważ do tej pory nie wykazano przewagi PCI nad leczeniem farmakologicznym.

Na tegorocznym EuroPCR, które odbyło się w dniach 16-19 maja w Paryżu, zostały przedstawione wyniki EURO CTO: prospektywnego, randomizowanego i wieloośrodkowego badania typu otwartego (open-label), w którym porównano skuteczność i bezpieczeństwo dwóch strategii leczenia CTO: rewaskularyzację oraz optymalną terapię farmakologiczną (OMT – Optimal Medical Treatment). Do badania od marca 2012 do maja 2015 roku włączono 407 pacjentów z 26 ośrodków z objawową, stabilną chorobą wieńcową i co najmniej jedną udokumentowaną zmianą typu CTO zlokalizowaną w dużych naczyniach (w klasyfikacji AHA 1-3, 6-7, 11), o referencyjnym wymiarze ≥2,5 mm. Pacjenci z wielonaczyniową chorobą wieńcową przed włączeniem do badania mieli wykonaną rewaskularyzację istotnych zwężeń (niebędących CTO), jeśli rewaskularyzacji wymagała zmiana typu CTO, pacjenci zostali wykluczeni z badania. Pierwszorzędowy punkt końcowy dotyczący skuteczności leczenia stanowił stan zdrowia po 12 miesiącach obserwacji oceniony kwestionariuszem SAQ (Seattle Angina Questionnaire), natomiast pierwszorzędowy punkt końcowy bezpieczeństwa – zgon oraz zawał mięśnia sercowego niezakończony zgonem w ciągu 36 miesięcy obserwacji. Należy jednak zaznaczyć, że nie zdołano osiągnąć zakładanej pierwotnie liczby włączonych pacjentów (600) w celu oceny pierwszorzędowego punktu końcowego skuteczności.

Pacjenci zostali podzieleni na dwie grupy w stosunku 2:1: połączenie PCI i następczej OMT (259 pacjentów) i wyłączne zastosowanie OMT (137 pacjentów). OMT jest rozumiana jako zastosowanie kwasu acetylosalicylowego, statyny, inhibitora konwertazy angiotensyny oraz przynajmniej 2 leków przeciwdławicowych w maksymalnych tolerowanych dawkach (np. ß-bloker, nitraty, ranolazyna).

Zaprezentowane wyniki jednoznacznie, istotnie statystycznie, wskazują na przewagę w zastosowaniu metody rewaskularyzacji w takich podstawowych parametrach jak częstotliwość bólu dławicowego, ograniczenia fizyczne, jakość życia, a także klasa w skali CCS, czterostopniowej skali zaawansowania dławicy piersiowej opracowanej przez Canadian Cardiovascular Society. Podczas trwania 12 miesięcznego okresu obserwacji ryzyko większych niepożądanych zdarzeń sercowo- naczyniowych (MACCE – Major Adverse Cardiac and Cerebrovascular Events) było porównywalne w obu grupach.

Mimo że wskaźnik MACCE po 12 miesiącach obserwacji nie różnił się istotnie między grupami pacjentów, nie można się jeszcze wypowiadać na temat pierwszorzędowego punktu końcowego bezpieczeństwa, który zostanie oceniony dopiero po 36 miesiącach obserwacji, dlatego konieczne jest kontynuowanie zaprezentowanego badania.

Piśmiennictwo:

Råmunddal T, et al. Chronic Total Occlusions in Sweden – A Report from the Swedish Coronary Angiography and Angioplasty Registry (SCAAR). PLoS One. 2014;9:e103850.

Brilakis E, et al. Procedural outcomes of chronic total occlusion percutaneous coronary intervention: a report from the NCDR (National Cardiovascular Data Registry). JACC Cardiovasc Interv. 2015;8:245-53.

Materiały prasowe EuroPCR 2017

Udostępnij
Artykuł w kategoriach

Dołącz do dyskusji


Treść na stronie do której próbujesz uzyskać dostęp jest przeznaczona tylko dla lekarzy. Proszę o odpowiedź na pytanie: Czy jesteś lekarzem?

Oświadczam, że jestem lekarzem

Powered by WordPress Popup