ESC 2018 I Badanie POET: Bezpieczeństwo przejścia na antybiotykoterapię doustną w leczeniu infekcyjnego zapalenia wsierdzia dotyczącego lewej części serca

85 0
Udostępnij
85 0
POET (2) (1)

Infekcyjne zapalenie wsierdzia (IZW) ma poważne rokowanie: wiąże się z wysoką śmiertelnością i występowaniem ciężkich powikłań. Z powodu niskiej częstości występowania tej choroby niewiele jest randomizowanych badań i metaanaliz dotyczących jej leczenia. Prawidłowe leczenie IZW opiera się w głównej mierze na skutecznej antybiotykoterapii zapewniającej eradykację drobnoustrojów. Do tej pory jedyne zalecane schematy leczenia opierają się na długotrwałej antybiotykoterapii parenteralnej prowadzonej w warunkach szpitalnych. Wiąże się to z koniecznością kilkutygodniowej hospitalizacji, co nie tylko zwiększa koszty leczenia, ale także naraża pacjentów między innymi na zakażenia wewnątrzszpitalne. W ostatnich wytycznych Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (z 2015 roku) dotyczących leczenia IZW dopuszczalna jest forma ambulatoryjnej antybiotykoterapii pozajelitowej (OPAT), którą można wykorzystać w drugiej fazie leczenia w celu podtrzymania terapii przeciwdrobnoustrojowej i po opanowaniu powikłań związanych z zakażeniem. Nadal jednak trwają badania nad optymalizacją terapii IZW i możliwym jej uproszczeniem.

Na Kongresie ESC 2018 w Monachium przedstawiono wyniki badania POET: największego randomizowanego badania dotyczącego IZW, w którym analizowano bezpieczeństwo i skuteczność konwersji leczenia parenteralnego do doustnego w wybranej grupie pacjentów. Wyniki badania opublikowano także w czasopiśmie NEJM. Grupę pacjentów poddanych randomizacji wyłoniono spośród 1954 osób skierowanych do ośrodków kardiologicznych w Danii z podejrzeniem IZW w latach 2011-2017. Po zastosowaniu kryteriów wyłączenia ostatecznie do badania zakwalifikowano 400 pacjentów leczonych za pomocą antybiotykoterapii dożylnej z powodu IZW dotyczącego lewej części serca o zidentyfikowanej etiologii: paciorkowcowej, E. faecalis, S. aureus i innymi gronkowcami koagulazo-ujemnymi. Pacjentów losowo podzielono na dwie grupy: z kontynuacją leczenia dożylnego (n=199) oraz z konwersją do leczenia doustnego (n=201). Średni czas upływający od diagnozy do randomizacji wyniósł 17 dni. Pierwszorzędowy złożony punkt końcowy obejmował: zgon z jakiejkolwiek przyczyny, nieplanowaną operację kardiochirurgiczną, incydenty zatorowe, nawrót bakteriemii w ciągu 6 miesięcy.

Pierwszorzędowy złożony punkt końcowy wystąpił u 12,6% pacjentów z grupy leczonej parenteralnie oraz 9% pacjentów z konwersją do leczenia doustnego (p=0,4), co oznacza, że leczenie doustne jest nie gorsze od leczenia dożylnego. Częstość poszczególnych zdarzeń składających się na złożony punkt końcowy była identyczna w obu grupach, jedynie różniła się częstością zgonów w grupach (7 vs. 13), których odnotowano mniej w grupie leczonej doustnie. Co istotne, znacznie skrócił się czas hospitalizacji w przypadku leczenia doustnego: po randomizacji pacjenci z grupy z konwersją do leczenia doustnego pozostawali w szpitalu średnio 3 dni w porównaniu do 19 dni w grupie leczonej dożylnie (p<0,001). Wyniki są zbieżne niezależnie od gatunku bakterii czy rodzaju zastawki (własna vs. sztuczna).

Wyniki badania są bardzo optymistyczne, należy jednak pamiętać, że do badania włączono wyselekcjonowaną grupę pacjentów: bez objawów niewydolności serca, zatorowości, arytmii oraz istotnych chorób współistniejących. Badana grupa była także ściśle monitorowana: począwszy od wykluczenia zmniejszonego wchłaniania antybiotyków z przewodu pokarmowego oraz monitorowania stężenia leku we krwi, po częste (2-3 razy w tygodniu) wizyty ambulatoryjne pacjentów leczonych doustnie. Dodatkowo wszyscy pacjenci przyjmowali leczenie dożylne przez pierwsze 7-10 dni, do ustabilizowania stanu klinicznego.

Badanie POET daje nadzieję na skuteczne leczenie IZW dotyczącego lewej części serca za pomocą częściowej antybiotykoterapii doustnej, co umożliwi leczenie w warunkach ambulatoryjnych i znacznie skróci hospitalizację w wybranej grupie pacjentów. Szacuje się, że nawet połowa pacjentów chorujących na IZW mogłaby zostać zakwalifikowana do częściowej antybiotykoterapii doustnej, co nie tylko obniży koszty leczenia, ale, co ważniejsze, zmniejszy ryzyko zakażeń szpitalnych i przyspieszy rekonwalescencję. Należy jednak bardzo mocno podkreślić konieczność odpowiedniego doboru pacjentów, którzy będą ściśle stosowali się do zaleceń.

Piśmiennictwo:

Grupa Robocza Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ESC) do spraw leczenia infekcyjnego zapalenia wsierdzia, Habib G, Lancellotti P, Antunes MJ, et al. Wytyczne ESC dotyczące leczenia infekcyjnego zapalenia wsierdzia w 2015 roku. Kardiologia Polska 2015; 73, 11: 963–1027.

Iversen K, Ihlemann N, Gill SU, et al. Partial Oral versus Intravenous Antibiotic Treatment of Endocarditis. N Engl J Med 2018 Aug 28. doi: 10.1056/NEJMoa1808312. [Epub ahead of print].

Udostępnij
Artykuł w kategoriach

Dołącz do dyskusji


Treść na stronie do której próbujesz uzyskać dostęp jest przeznaczona tylko dla lekarzy. Proszę o odpowiedź na pytanie: Czy jesteś lekarzem?

Oświadczam, że jestem lekarzem

Powered by WordPress Popup