ESC 2017 | Na jakie badania warto zwrócić uwagę?

1105 0
Udostępnij
1105 0
esc

Już 26 sierpnia w Barcelonie rozpocznie się coroczny kongres Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (European Society of Cardiology, ESC) jedno z najważniejszych wydarzeń naukowych w dziedzinie kardiologii. Poniżej wybraliśmy 9 badań, które naszym zdaniem są najbardziej interesujące. Z dużym zainteresowaniem czekamy na ich ogłoszenie:

1) CASTLE-AF: Catheter Ablation Versus Standard Conventional Treatment in Heart Failure Patients With Atrial Fibrillation

Migotanie przedsionków (AF) jest najczęstszą tachyarytmią spotykaną w praktyce klinicznej. Częstość występowania AF wzrasta wykładniczo wraz z wiekiem pacjentów i związana jest ze zwiększoną śmiertelnością, częstszą potrzebą hospitalizacji oraz obniżoną jakością życia. Niewydolność serca jest w większości przypadków stanem przewlekłym o wysokiej śmiertelności. Jak dotąd wykonano małą liczbę ablacji migotania przedsionków u pacjentów z towarzyszącą niewydolnością serca (HF). W tej grupie chorych przywrócenie rytmu zatokowego spowodowało poprawę jakości życia oraz frakcji wyrzutowej serca. Nie wiadomo jednak, czy taka terapia jest skuteczna w zmniejszaniu śmiertelności i zachorowalności. CASTLE-AF jest prospektywnym, randomizowanym, wieloośrodkowym badaniem, którego celem było ocenienie wpływu ablacji o częstotliwości radiowej na śmiertelność i zachorowalność w porównaniu z konwencjonalnym leczeniem pacjentów z HF i AF. Do badania zrandomizowanych zostało 420 pacjentów z dysfunkcją lewej komory (EF≤ 35%) w klasie wg NYHA ≥II, z wszczepionym kardiowerterem-defibrylatorem. Oprócz zaplanowanych wizyt pacjenci byli stale zdalnie monitorowani za pośrednictwem Home Monitoring® w celu wykrycia nawrotów epizodów AF w okresie obserwacji trwającym 3 lata.

2) COMPASS: Rivaroxaban for the Prevention of Major Cardiovascular Events in Coronary or Peripheral Artery Disease

Głównym celem tego badania była ocena, czy leczenie rywaroksabanem i aspiryną lub rywaroksabanem jest skuteczniejsze i bezpieczniejsze niż sama aspiryna w profilaktyce ostrego zespołu wieńcowego, udaru mózgu lub zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobą wieńcową lub miażdżycą tętnic obwodowych. Pacjenci zostali zrandomizowani do trzech grup, pierwsza z nich przyjmowała rywaroksaban w dawce 2,5 mg dwa razy dziennie oraz aspirynę 100 mg raz dziennie, druga część rywaroksaban w dawce 5 mg i placebo raz dziennie, a trzecia z nich aspirynę w dawce 100 mg raz dziennie i dwa razy dziennie placebo.

3) RACE 3: Routine Versus Aggressive Upstream Rhythm Control for Prevention of Early Atrial Fibrillation in Heart Failure

Badanie RACE 3 miało na celu analizę strategii leczenia pacjentów z utrwalonym AF i łagodną do umiarkowanej HF. Pacjentów przydzielono do dwóch schematów terapeutycznych. Pierwszy z nich zakładał agresywne podejście do kontroli rytmu, w tym wprowadzenie antagonistów receptora aldosteronowego i statyn, ograniczenia dietetyczne, doradztwo i programy rehabilitacji krążeniowej, które w zamyśle miałoby zwiększyć utrzymywanie się rytmu zatokowego w rocznej obserwacji. Drugi schemat zakładał konwencjonalną kontrolę rytmu. Badanie przedłużono do 5-letniego okresu obserwacji w celu oceny długoterminowego utrzymywania się rytmu zatokowego oraz zachorowalności na choroby sercowo-naczyniowe i śmiertelności przy obu strategiach leczenia.

4) IMPACT-AF: Integrated Management Program Advancing Community Treatment of Atrial Fibrillation

Pozostając w temacie migotania przedsionków, badanie IMPACT-AF miało na celu ocenę wydolności i skuteczności systemu opieki zdrowotnej w Kanadzie na przykładzie pacjentów z AF. Postawiono pytanie badawcze – czy wprowadzenie zintegrowanego systemu wspomagającego podejmowanie decyzji klinicznych wpłynie znacząco na poprawę efektów klinicznych, dostępu do opieki zdrowotnej, jakości życia pacjentów oraz kosztów ochrony zdrowia?

5) DETO2X-AMI: An Efficacy and Outcome Study of Supplemental Oxygen Treatment in Patients With Suspected Myocardial Infarction

Zastosowanie suplementacji tlenem w leczeniu ostrego zawału mięśnia sercowego oraz w trakcie interwencji na naczyniach wieńcowych jest dobrze znane w procedurach przedszpitalnych i szpitalnych. Obecne międzynarodowe wytyczne zalecają zastosowanie tlenu w podejściu do ostrego zespołu wieńcowego w przypadku hipoksji (nasycenie tlenem <90%, klasa IB). Jednak w przypadku pacjentów z saturacją ≥90% zalecenia są niejasne i niespójne ze względu na brak dowodów w oparciu o randomizowane, kontrolowane próby z wykorzystaniem obecnych strategii leczenia i reperfuzji. Sytuacja ta została zidentyfikowana w kilku opublikowanych ostatnio artykułach naukowych, co doprowadziło do konsensusu, że pilnie potrzebny jest „ostateczny, duży, randomizowany, kontrolowany proces” w celu wyjaśnienia tej ważnej kwestii. Seria badań DETO2X-AMI jest zaprojektowana i wykorzystywana do oceny skutków zastosowania tlenu w ostrym niedokrwieniu serca, nie tylko w ocenie twardych punktów końcowych, ale także przy użyciu nowoczesnej biochemii, technik angiograficznych i obrazowych.

6) EMANATE: Study Of The Blood Thinner, Apixaban, For Patients Who Have An Abnormal Heart Rhythm (Atrial Fibrillation) And Expected To Have Treatment To Put Them Back Into A Normal Heart Rhythm (Cardioversion)

Celem tego badania była ocena skuteczności i bezpieczeństwa stosowania apixabanu w porównaniu z antagonistami witaminy K, np. warfaryną, u pacjentów z migotaniem przedsionków pochodzenia niezastawkowego, u których planowana była kardiowersja.

7) The VIVA: The Viborg vascular

VIVA to randomizowane, klinicznie kontrolowane badanie mające na celu ocenę korzyści płynących z badań przesiewowych na naczyniach i nowoczesnej profilaktyki naczyniowej w grupie 50 000 mężczyzn w wieku 65-74 lat w centralnej Danii. Rejestracja pacjentów rozpoczęła się w październiku 2008 r. i trwała do października 2010 r. Głównym punktem końcowym była śmiertelność. Drugorzędowymi punktami końcowymi były śmiertelność sercowo-naczyniowa, śmiertelność związana z tętniakiem aorty brzusznej, usługi szpitalne związane ze stanami sercowo-naczyniowymi, częstość występowania tętniaka aorty brzusznej i miażdżycy naczyń obwodowych oraz potencjalnie nierozpoznanego nadciśnienia tętniczego i jakości życia związanej ze zdrowiem. Badanie polegało na analizie danych z zamiarem leczenia pacjentów z powodu konkretnych jednostek chorobowych. Okres obserwacji wynosi 3, 5 i 10 lat, a końcowe wyniki badania zostaną ogłoszone po 15 latach.

8) ORION 1:

O badaniu ORION 1 pisaliśmy już przy okazji konferencji w Waszyngtonie w marcu bieżącego roku, wówczas opublikowane zostały wyniki jego drugiej fazy.

9) CANTOS: The Canakinumab Anti-Thrombosis Outcome Study

Podstawowym zastosowaniem klinicznym wysokoczułego białka C-reaktywnego (hsCRP) jest ocena ryzyka chorób sercowo-naczyniowych: głównie ostrego zespołu wieńcowego i stabilnej choroby wieńcowej. Jego podwyższony poziom we krwi może wiązać się z podwyższonym ryzykiem incydentu sercowo-naczyniowego w przyszłości. Założeniem badania CANTOS była ocena, czy podanie przeciwciała neutralizującego IL-1β będzie skuteczne w zapobieganiu incydentom sercowo-naczyniowym u pacjentów po zawale mięśnia sercowego z utrzymującym się̨ hsCRP powyżej 2 mg/dl pomimo stosowania standardowej terapii. Badanie przeprowadzone zostało w ponad 40 krajach i miało na celu ocenę, czy blokowanie interleukiny kanakinumabem, w porównaniu z placebo, może zmniejszyć częstość nawracającego zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu oraz zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów, którzy pozostają w grupie wysokiego ryzyka ze względu na trwałe podwyższenie poziomu zapalnego biomarkera hsCRP (≥2 mg/dl) pomimo bycia pod opieką specjalisty.

10) TROPICAL-ACS: Testing Responsiveness to Platelet Inhibition on Chronic Antiplatelet Treatment for Acute Coronary Syndromes

TROPICAL-ACS to prospektywne, randomizowane, otwarte, wieloośrodkowe (wśród nich znalazły się również polskie ośrodki) badanie kliniczne, które oceniało odpowiedź na hamowanie czynności płytek podczas przewlekłego leczenia przeciwpłytkowego w ostrych zespołach wieńcowych (ACS). Do badania zrandomizowano łącznie 2600 pacjentów – po 1300 pacjentów w każdym ramieniu badania. Zostali oni przypisani losowo do jednej z grup badania: grupa kontrolna, czyli standardowe leczenie prasugrelem przez 12 miesięcy, oraz grupa monitorowania: leczenie prasugrelem przez tydzień, a następnie leczenie klopidogrelem przez tydzień. Po 2 tygodniach farmakoterapii przeciwpłytkowej wszyscy pacjenci odbyli wizytę ambulatoryjną, podczas której w grupie monitorowanej ustalony został dalszy przebieg leczenia w oparciu o test czynności płytek. W przypadku pacjentów z odpowiednią odpowiedzią na klopidogrel (reaktywność płytek <46 j.) decydowano się na kontynuację leczenia klopidogrelem przez 11 1/2 miesiąca, natomiast u pacjentów z dużą reaktywnością płytek modyfikowano leczenie, decydując się na prasugrel przez 11 1/2 miesiąca. W grupie kontrolnej również odbywały się wizyty z oceną czynności płytek. Prowadzono również telefoniczną obserwację pacjentów po 1,6 i 12 miesiącu farmakoterapii. Agregacja płytek w pełnej krwi była oceniana za pomocą agregometru impedancyjnego (analizator Multiplate) z wykorzystaniem metody wieloelektrodowej agregometrii impedancyjnej. Głównym celem badania było wykazanie, że strategia leczenia w zależności od wyników testów czynności płytek, obejmująca krótkoterminowe (przez 1 tydzień) leczenie prasugrelem, a następnie zastosowanie klopidogrelu u pacjentów z odpowiednią odpowiedzią na ten lek nie jest gorsza niż standardowe 12-miesięczne leczenie prasugrelem u pacjentów z ACS leczonych przezskórną interwencją wieńcową (PCI). Głównym punktem końcowym badania była łączna częstość występowania incydentów niedokrwiennych i krwotocznych, tj. złożony punkt końcowy obejmujący zgony z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawały mięśnia sercowego, udary mózgu oraz krwawienia stopnia ≥2 według kryteriów Bleeding Academic Research Consortium (BARC).

 

Piśmiennictwo:

Marrouche, N. F., Brachmann, J. and on behalf of the CASTLE-AF Steering Committee (2009), Catheter Ablation versus Standard Conventional Treatment in Patients with Left Ventricular Dysfunction and Atrial Fibrillation (CASTLE-AF) – Study Design. Pacing and Clinical Electrophysiology, 32: 987–994.

Ezekowitz, Michael D. et al., Apixaban compared with parenteral heparin and/or vitamin K antagonist in patients with nonvalvular atrial fibrillation undergoing cardioversion: Rationale and design of the EMANATE trial, American Heart Journal, Volume 179, 59-68.

Grøndal N, Søgaard R, Henneberg EW, Lindholt JS. The Viborg vascular (VIVA) screening trial of 65-74 year old men in the central region of Denmark: study protocol. Trials. 2010;11:67.

https://clinicaltrials.gov/ct2/show/NCT01776424

https://clinicaltrials.gov/ct2/show/NCT00877643

https://clinicaltrials.gov/ct2/show/NCT01927367

https://clinicaltrials.gov/ct2/show/NCT01787110

https://clinicaltrials.gov/ct2/show/NCT01327846

Materiały graficzne:

European Society of Cardiology, ESC

 

 

 

 

 

 

 

Udostępnij
Artykuł w kategoriach

Dołącz do dyskusji


Treść na stronie do której próbujesz uzyskać dostęp jest przeznaczona tylko dla lekarzy. Proszę o odpowiedź na pytanie: Czy jesteś lekarzem?

Oświadczam, że jestem lekarzem

Powered by WordPress Popup