ESC 2016 I MORE-CARE i REM-HF: zdalne monitorowanie w niewydolności serca nie przynosi istotnych klinicznie korzyści

571 0
Udostępnij
571 0
more-care

 

Niewydolność serca (HF – heart failure) występuje w krajach rozwiniętych u ok. 1–2% populacji dorosłej, przy czym u osób w wieku ≥70 lat odsetek ten wynosi ≥ 10%. W HR stwierdza się stopniowo nasilające się uciążliwe objawy, takie jak duszność, obrzęki wokół kostek i zmęczenie, które prowadzą do ograniczenia jakości życia chorych, a także epizody ciężkich zaostrzeń wymagających hospitalizacji (często się powtarzających, co zwiększa koszty opieki zdrowotnej) oraz ryzyko przedwczesnego zgonu. Niezmiernie istotną rolę w zapobieganiu zgonom spowodowanym komorowymi zaburzeniami rytmu serca u osób z tą chorobą mają wszczepialne urządzenia resynchronizujące.

Według badania MORE-CARE, którego wyniki zaprezentowano 28 sierpnia podczas kongresu ESC 2016 w Rzymie oraz jednocześnie opublikowano w European Journal of Heart Failure, pacjenci z niewydolnością serca, którzy po wdrożeniu terapii resynchronizującej serca z funkcją defibrylacji (CRT-D – biventricular defibrillators) byli zdalnie monitorowani, nie odnieśli korzyści w porównaniu do pacjentów, których monitorowano jedynie podczas wizyt w poradni.

Badanie MORE-CARE (MOnitoring Resynchronization dEvices and CARdiac patiEnts) przeprowadzono na populacji ponad 900 pacjentów z niewydolnością serca, którym wszczepiono CRT-D. W ciągu 8 tygodni od wszczepienia urządzenia chorych tych przydzielono losowo do dwóch grup: 462 do grupy, w której urządzenia sprawdzano zdalnie (grupa zdalna), a 455 do grupy, w której przypadku wszystkie kontrole odbywały się stacjonarnie (grupa klasyczna). Badanie zostało przedwcześnie zakończone z powodu zbyt wolnej rekrutacji i przez to niemożność oceny statystycznej składających się na pierwszorzędowy punkt końcowy śmiertelności i liczby hospitalizacji z powodów sercowo-naczyniowych lub związanych z urządzeniem. Po obserwacji trwającej średnio 24 miesiące nie stwierdzono istotnej różnicy w zakresie pierwszorzędowego punktu końcowego (29,7% w grupie zdalnej oraz 28,7% w grupie klasycznej).

Analiza drugorzędowych punktów końcowych związanych z kosztami leczenia wykazała jednak niezaprzeczalne zalety zdalnego monitorowania. Całkowita suma, o jaką zmniejszono koszty opieki i leczenia w grupie zdalnej, wynosiła 2899 euro na 100 pacjentów w ciągu 2-letniego czasu obserwacji. Udało się to osiągnąć wyłącznie przez ograniczenie liczby wizyt planowych w poradni (p<0,001), nawet pomimo nieznacznie wyższego odsetka wizyt nieplanowanych (p<0,001). Dodatkowo redukcja kosztów związanych z dojazdem pacjentów na badania wyniosła 145 euro na pacjenta w ciągu dwóch lat.

Autorzy innego badania zaprezentowanego tego samego dnia na kongresie ESC 2016 skupili się na ocenie, czy więcej danych zebranych podczas zdalnego monitorowania stanu pacjentów przekłada się na lepszą skuteczność leczenia. Badanie REM-HF (Remote Management of Heart Failure Using Implantable Devices) prowadzone w 9 brytyjskich ośrodkach nie wykazało, żeby cotygodniowe zdalne monitorowanie pacjentów po wszczepieniu stymulatora przynosiło dodatkowe korzyści w porównaniu do monitorowania co kilka miesięcy.

Do badania włączono 1650 pacjentów (średni wiek 70 lat). Chorzy otrzymali jeden z trzech typów urządzeń resynchronizujących z możliwością monitorowania zdalnego: stymulator dwukomorowy (CRT) z funkcją kardiostymulatora, CRT z funkcją defibrylatora lub ICD. W jednej grupie badacze analizowali dane automatycznie pobierane z urządzeń w każdym tygodniu trwania badania, doradzali badanym w sprawie przyjmowanych leków, zdrowego stylu życia oraz konieczności wizyty w poradni. W drugiej grupie pacjenci byli monitorowani (w tym zdalnie) co 3 do 6 miesięcy.  Czas obserwacji wyniósł nieco poniżej trzech lat.

Pierwszorzędowy punkt końcowy (zgon z dowolnej przyczyny lub konieczność nieplanowanej hospitalizacji z powodów sercowo-naczyniowych) wystąpił ze statystycznie taką samą częstością w obu grupach (p=0,87), nie zaobserwowano również różnic w wystąpieniu drugorzędowych punktów końcowych.

Bibliografia:

  1. Wytyczne ESC dotyczące rozpoznania oraz leczenia ostrej i przewlekłej niewydolności serca na 2012 rok.
  2. Boriani G, Da Costa A, Quesada A4, et al. Effects of remote monitoring on clinical outcomes and use of healthcare resources in heart failure patients with biventricular defibrillators: results of the MORE-CARE multicentre randomized controlled trial. Eur J Heart Fail, 2016 Aug 28. doi: 10.1002/ejhf.626. [Epub ahead of print]
  3. Cowie MR. REM-HF: Remote monitoring: an evaluation of implantable devices for management of heart failure patients. European Society of Cardiology 2016 Congress; August 28, 2016; Rome, Italy. Abstract 1223.

 

 

Udostępnij
Artykuł w kategoriach

Dołącz do dyskusji


Treść na stronie do której próbujesz uzyskać dostęp jest przeznaczona tylko dla lekarzy. Proszę o odpowiedź na pytanie: Czy jesteś lekarzem?

Oświadczam, że jestem lekarzem

Powered by WordPress Popup