Badanie VALIDATE-SWEDEHEART: bezpieczeństwo i ocena wpływu na śmiertelność w terapii biwalirudyną u pacjentów poddawanych PCI z powodu ostrego zespołu wieńcowego

141 0
Udostępnij
141 0
Validate

Wybór leczenia przeciwkrzepliwego u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym poddawanych PCI podyktowany jest jego efektywnością, ale również bezpieczeństwem związanym z ryzykiem krwawienia. W ostatnim czasie coraz częściej podkreśla się przewagę biwalirudyny nad heparyną w tym wskazaniu z uwagi na jej bardziej przewidywalny efekt przeciwkrzepliwy oraz krótszy okres półtrwania. W kilku badaniach udowodniono zmniejszenie liczby krwawień przy używaniu biwalirudyny w stosunku do heparyny, ale były one przeprowadzone przed wprowadzeniem do leczenia silnych inhibitorów P2Y12 lub bez prowadzenia monoterapii heparyną (badane osoby otrzymywały także inhibitory receptora glikoproteinowego IIb/IIIa).

Badanie VALIDATE-SWEDEHEART, którego wyniki opublikowano w piśmie NEJM, to wieloośrodkowe, randomizowane, otwarte badanie kliniczne z udziałem ponad 6000 osób (3005 ze STEMI i 3001 z NSTEMI). Porównano w nim dwa leki: heparynę i biwalirudynę, u pacjentów ze STEMI oraz NSTEMI poddawanych PCI. Terapia przeciwpłytkowa włączonych do badania pacjentów oparta była na inhibitorach P2Y12 (kangrelor, prasugrel, tikagrelor). Co ważne, nie stosowano inhibitorów receptora glikoproteinowego IIb/IIIa.

Pierwszorzędowy punkt końcowy, złożony ze zgonu z dowolnej przyczyny, zawału mięśnia sercowego lub poważnego krwawienia w ciągu 180 dni, wystąpił u niemal takiej samej liczby pacjentów z obu grup: 12,3% pacjentów leczonych biwalirudyną oraz 12,8% leczonych heparyną (HR=0,96; 95% CI 0,83-1,1; p=0,54). Takie obserwacje poczyniono zarówno w grupie osób ze STEMI, jak i NSTEMI. Jeśli chodzi o występowanie pojedynczych punktów końcowych, nie odnotowano różnic istotnych statystycznie, choć obserwowano tendencję na korzyść biwalirudyny w zakresie rzadszego występowania zawału mięśnia sercowego i zakrzepicy w stencie. Zawał mięśnia sercowego stwierdzono u 2% osób w grupie biwalirudyny i 2,4% w grupie heparyny (HR=0,84; 95% CI 0,6-1,19; p=0,33), a zakrzepicę w stencie u 0,4% osób w grupie biwalirudyny i 0,7% heparyny (HR=0,54; 95% CI 0,27-1,1; p=0,09). Mniejsze różnice notowano w zakresie poważnych krwawień: biwalirudyna: 8,6%, heparyna: 8,6% (HR=1; 95% CI 0,84-1,19; p=0,98) oraz zgonów: biwalirudyna: 2,9%, heparyna: 2,8% (HR=1,05; 95% CI 0,78-1,41; p=0,76).

Piśmiennictwo:
Erlinge D, Koul S, Omerovic E, et al. Bivalirudin versus Heparin Monotherapy in Myocardial Infarction. N Engl J Med 2017; 377:1132-1142.

Zdjęcie: Izumi Jones / Unsplash

Udostępnij
Artykuł w kategoriach

Dołącz do dyskusji


Treść na stronie do której próbujesz uzyskać dostęp jest przeznaczona tylko dla lekarzy. Proszę o odpowiedź na pytanie: Czy jesteś lekarzem?

Oświadczam, że jestem lekarzem

Powered by WordPress Popup