AHA 2018 │ Badanie Yoga-CaRe: Tańsza alternatywa dla standardowej rehabilitacji kardiologicznej

233 0
Udostępnij
233 0
Yoga-CaRe (1)

Rehabilitacja kardiologiczna, jako wskazanie I klasy w wytycznych Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego, stanowi w krajach rozwiniętych nieodłączną część opieki nad chorymi po przebytym incydencie wieńcowym. Niestety, wysoki koszt i potrzeba zaangażowania zespołu specjalistów ogranicza dostępność rehabilitacji kardiologicznej w państwach rozwijających się. Naprzeciw dużemu zapotrzebowaniu na niedrogą, efektywną i społecznie akceptowaną formę rehabilitacji kardiologicznej wyszli indyjscy badacze, którzy przedstawili na kongresie American Heart Association 2018 (10-12 listopada 2018, Chicago) badanie Yoga-CaRe oceniające program rehabilitacji oparty na znanej od wieków praktyce jogi.

Do randomizowanego badania włączono 3959 pacjentów z 24 indyjskich ośrodków, którzy przeszli ostry incydent wieńcowy. Badanie trwało 50 miesięcy. Chorzy w ciągu 14 dni po zawale mięśnia sercowego zostawali losowo przydzieleni do grupy Yoga-CaRe (1970 osób) lub do grupy rehabilitacji standardowej (1989 osób). Program Yoga-CaRe to 13 sesji jogi, ćwiczeń oddechowych, medytacji i edukacji dotyczącej stylu życia, po których odbyciu zalecono kontynuację praktyki samodzielnie w domu. Asany jogi zostały dobrane w taki sposób, aby nie obciążać układu krążenia.

Złożonym pierwszorzędowym punktem końcowym było wystąpienie incydentu sercowo-naczyniowego definiowanego jako nagła śmierć sercowa lub zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu, pilne hospitalizacje z powodu chorób układ krążenia oraz subiektywnie oceniana jakość życia po 12 tygodniach od rozpoczęcia rehabilitacji. Do oceny jakości życia zastosowano kwestionariusz EQ-5D-5L.

Nie wykazano istotnej statystycznie różnicy między grupami w zakresie złożonego pierwszorzędowego punktu końcowego (6,7% w grupie Yoga-CaRe vs. 7,3% w grupie standardowej terapii, HR: 0,91, 95% CI: 0,72-1,14, p=0,33), natomiast poszczególne składowe pierwszorzędowego punktu końcowego odnotowywano rzadziej w grupie Yoga-CaRe, ale dla żadnego z nich nie wykazano istotnej statystycznie różnicy.

Liczba pilnych hospitalizacji z powodu chorób układu krążenia nie została zmniejszona w grupie Yoga-CaRe w porównaniu z grupą standardowej rehabilitacji (2,4% w grupie Yoga-CaRe vs. 3.0 w grupie standardowej terapii HR; 0,82, 95% CI: 0,56-1,20, p=0,26).

Analiza dodatkowa wykazała zmniejszenie ryzyka wystąpienia incydentu sercowo- naczyniowego u pacjentów, którzy wzięli udział w co najmniej 10 sesjach Yoga-CaRe w porównaniu z pacjentami, którzy uczestniczyli w mniejszej liczbie spotkań (HR: 0,54, 95% CI: 0,38-0,76, log-rank test, p<0,001).

W grupie Yoga-CaRe wykazano lepszą jakość życia w porównaniu z grupą standardowej rehabilitacji (średnia poprawa po 3 miesiącach w EQ-5D wyniosła 10,7 w grupie Yoga-CaRe vs. 9,2 grupie standardowej terapii, 95% CI: 0,3-2,5, p=0,002).

Z badania wynika, że rehabilitacja kardiologiczna oparta na praktyce jogi jest bezpieczna dla pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego, ponadto znacząco poprawia jakość życia i ma potencjał, by stać się podstawą rehabilitacji kardiologicznej w biedniejszych krajach.

Udostępnij
Artykuł w kategoriach

Dołącz do dyskusji


Treść na stronie do której próbujesz uzyskać dostęp jest przeznaczona tylko dla lekarzy. Proszę o odpowiedź na pytanie: Czy jesteś lekarzem?

Oświadczam, że jestem lekarzem

Powered by WordPress Popup