AHA 2018 │ Badanie PIONEER-HF: Włączenie sakubitrylu i walsartanu bezpieczne i skuteczne w leczeniu zdekompensowanej niewydolności serca

71 0
Udostępnij
71 0
PIONEER-HF (1)

Jak pokazują wyniki badania PIONEER-HF, przedstawione na kongresie American Heart Association 2018 (10-12 listopada 2018, Chicago) i jednocześnie opublikowane w piśmie NEJM, włączenie nowego leku złożonego zawierającego walsartan oraz sakubitryl, czyli antagonistę receptora angiotensyny oraz inhibitor neprilysyny (ARNI), u pacjentów z ostrą zdekompensowaną niewydolnością serca istotnie zmniejsza stężenie NT-proBNP (biomarkeru używanego w rozpoznawaniu i monitorowaniu niewydolności serca) we krwi oraz ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych.

Do badania PIONEER-HF włączono 881 pacjentów ze zdekompensowaną niewydolnością serca, zredukowaną frakcją wyrzutową oraz podwyższonym stężeniem NT-proBNP. Przed randomizacją uzyskiwano stabilizację stanu chorych, którą zdefiniowano jako utrzymywanie się skurczowego ciśnienia tętniczego powyżej 100 mmHg bez konieczności zwiększenia dawki podawanych dożylnie diuretyków, a także bez stosowania leków intoropowych w ostatnich 24 godzinach i leków rozszerzających naczynia w ostatnich 6 godzinach. Następnie do leczenia włączano sakubitryl/walsartan (n=440, grupa badana) lub inhibitor konwertazy angiotensyny – enalapril (n=441, grupa kontrolna).

Pierwszorzędowy punkt końcowy zdefiniowano jako spadek NT-proBNP po 4-8 tygodniach od randomizacji. Po tym czasie średnia geometryczna stężenia tego markera wynosiła w grupie badanej 0,53 i była o 29% niższa niż w grupie kontrolnej (0,75). Zmiana procentowa stężenia NT-proBNP w czasie wynosiła odpowiednio: −46,7% oraz −25,3% (95% CI, 0,63-0,81; p<0,001). Ponadto leczenie sakubitrylem/walsartanem spowodowało 46% zmniejszenie liczby zgonów, ponownych hospitalizacji, konieczności użycia urządzeń wspomagających pracę lewej komory, czy transplantacji serca (było to spowodowane przede wszystkim zmniejszeniem hospitalizacji, o 44%).

Co więcej, lek ten był dobrze tolerowany. Różnica występowania pogorszenia funkcji nerek, hiperkaliemii oraz obrzęku naczynioruchowego w obu grupach była nieistotna statystycznie. Podobna była także częstotliwość spadków ciśnienia, co jest szczególnie istotne ze względu na większy potencjał hipotensyjny ARNI niż ACEI.

Autorzy badania, komentując krótki okres obserwacji, wskazali, że jest ono uzupełnieniem opublikowanego w 2014 roku badania PARADIGM-HF (średni czas obserwacji 27 miesięcy), w którym udowodniono, że w stabilnej niewydolności serca stosowanie ARNI w długiej obserwacji zmniejsza śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych o 20% w porównaniu do ACEI.

Bibliografia:

Velazquez EJ, Morrow DA, DeVore AD, et al. Angiotensin-neprilysin inhibition in acute decompensated heart failure. N Engl J Med. 2018;Epub ahead of print.

Udostępnij
Artykuł w kategoriach

Dołącz do dyskusji


Treść na stronie do której próbujesz uzyskać dostęp jest przeznaczona tylko dla lekarzy. Proszę o odpowiedź na pytanie: Czy jesteś lekarzem?

Oświadczam, że jestem lekarzem

Powered by WordPress Popup