ACC 2019 I Badanie COACT: Opóźnienie koronarografii może być bezpieczne u chorych po kardiogennym zatrzymaniu krążenia

207 0
Udostępnij
207 0
ACC_COACT

Natychmiastowe wykonanie koronarografii nie wiąże się z poprawą przeżycia chorych po kardiogennym zatrzymaniu krążenia i skutecznej resuscytacji. Jak udowodniono w zaprezentowanym podczas 68. Kongresu American College of Cardiology 2019 badaniu COACT, pierwszorzędowy punkt końcowy, jakim była 90-dniowa śmiertelność, wystąpił z podobną częstotliwością w obu grupach pacjentów: zarówno w opóźnionej, jak i w natychmiastowej koronarografii.

Do badania COACT (Coronary Angiography After Cardiac Arrest Trial), którego wyniki jednocześnie opublikowano w piśmie NEJM, włączono 552 chorych zresuscytowanych po pozaszpitalnym kardiogennym zatrzymaniu krążenia bez zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI), udaru czy krwawienia do ośrodkowego układu nerwowego. Chorych podzielono na 2 grupy: natychmiastowej koronarografii, którą wykonywano w czasie średnio 2,3 godziny od przyjęcia do szpitala, oraz opóźnionej koronarografii, którą wykonywano średnio po 5 dniach od przyjęcia. W pierwszej grupie zabieg przeprowadzono u 97% chorych, w drugiej u 65% włączonych (z uwagi na śmiertelność po przyjęciu do szpitala). Przeżycie chorych w 90-dniowej obserwacji wynosiło: 64,5% w grupie natychmiastowej koronarografii oraz 67,2%, jeśli zabieg odroczono (OR, 0,89; 95% CI 0,62-1,27; p=0,51).

Nie zaobserwowano istotnych różnic w częstości występowania drugorzędowego punktu końcowego: stan neurologiczny chorych przy wypisie ze szpitala, konieczność wlewu katecholamin, arytmia komorowa, wentylacja mechaniczna, poważne krwawienie. Średni czas do osiągnięcia temperatury docelowej podczas wprowadzania hipotermii wynosił 5,4 godziny u chorych, u których wykonano natychmiastową koronarografię, oraz 4,7, jeśli wykonano opóźniony zabieg (ES 1,19; 95% CI 1,04–1,36). Natychmiastowe wykonanie koronarografii wiązało się więc z 16% opóźnieniem osiągnięcia docelowej temperatury ciała podczas indukcji hipotermii. Takie wyniki wskazują, jak stwierdzili eksperci, że być może lepszym rozwiązaniem jest wykonanie koronarografii po osiągnięciu temperatury docelowej lub nawet po dłuższej obserwacji chorego i poprawie klinicznej. Takie postępowanie wydaje się być zasadne tym bardziej, że wykonanie koronarografii nie poprawiało przeżycia chorych.

Badanie COACT ma jednak pewne ograniczenia: wyłączono z niego pacjentów ze STEMI oraz zawałem ściany dolnej. Co więcej, tylko jedna piąta pacjentów miała niestabilne zmiany w tętnicach wieńcowych, a tylko 5% niedrożność naczynia. Wydaje się więc, że tylko niewielka część chorych mogła odnieść korzyści z koronarografii.

W badaniu COACT poddano pod wątpliwość konieczność przeprowadzania natychmiastowej koronarografii u pacjentów po kardiogennym zatrzymaniu krążenia niespowodowanym przez STEMI. Nie udowodniono przewagi takiego postępowania w odniesieniu do odroczenia zabiegu. Jak zauważają eksperci, może to wynikać z faktu, że większość zgonów takich pacjentów wynika z uszkodzeń neurologicznych, a nie powikłań kardiogennych.

Piśmiennictwo:

Lemkes JS, Janssens GN, van der Hoeven NW, et al. Coronary Angiography after Cardiac Arrest without ST-Segment Elevation. N Engl J Med 2019 Apr 11;380(15):1397-1407. doi: 10.1056/NEJMoa1816897. Epub 2019 Mar 18.

Udostępnij
Artykuł w kategoriach

Dołącz do dyskusji


Treść na stronie do której próbujesz uzyskać dostęp jest przeznaczona tylko dla lekarzy. Proszę o odpowiedź na pytanie: Czy jesteś lekarzem?

Oświadczam, że jestem lekarzem

Powered by WordPress Popup