ACC 2017 | Badanie GEMINI ACS-1: mała dawka riwaroksabanu w połączeniu z inhibitorem P2Y12 nie zwiększa ryzyka krwawienia u pacjentów po epizodzie ostrego zespołu wieńcowego

285 0
Udostępnij
285 0
Gemini ACS-1

Podwójna terapia przeciwpłytkowa (DAPT – dual antiplatelet therapy), czyli stosowanie kwasu acetylosalicylowego (ASA) z inhibitorem receptora płytkowego P2Y12 (klopidogrel, prasugrel, tikagrelor) jest standardem leczenia u pacjentów po epizodzie ostrego zespołu wieńcowego (OZW). Badanie ATLAS ACS 2 TIMI 51 wykazało jednak, że dodanie do DAPT (ASA+ klopidogrel) małej dawki riwaroksabanu (2×2,5 mg lub 2×5 mg) zmniejsza ryzyko zgonu z powodów sercowo- naczyniowych, zawału mięśnia sercowego oraz udaru niedokrwiennego mózgu, ale za cenę większego ryzyka krwawienia.

Na tegorocznej konferencji ACC 2017 w Waszyngtonie zostały zaprezentowane wyniki randomizowanego, wieloośrodkowego badania GEMINI ACS-1 oceniającego skuteczność i bezpieczeństwo zastosowania małej dawki riwaroksabanu (2,5 mg 2x dziennie) zamiast ASA w połączeniu z inhibitorem P2Y12 w terapii przeciwzakrzepowej po epizodzie OZW (jednocześnie zostały też opublikowane w Lancecie). Do badania włączono 3037 pacjentów, którzy w ciągu poprzednich 10 dni przebyli epizod OZW i otrzymują DAPT: ASA (100 mg) oraz klopidogrel (75 mg) lub tikagrelor (90 mg 2x dziennie). Wybór inhibitora P2Y12 następował jeszcze przed randomizacją.

Następnie pacjenci zostali przydzieleni losowo (podwójnie ślepa próba) do dwóch grup w stosunku 1:1 – pacjenci kontynuujący terapię z ASA 100 mg (n=1518) oraz pacjenci, którzy zamiast ASA przyjmowali riwaroksaban 2×2,5 mg (n=1519). Z badania wykluczono osoby z aktywnym krwawieniem oraz krwawieniem wewnątrzczaszkowym bądź znaczącym krwawieniem z układu pokarmowego w ciągu ostatnich 12 miesięcy, wymagających leczenia przeciwkrzepliwego w pełnej dawce, a także z eGFR<20ml/min. Ponadto u wszystkich pacjentów oceniono status metabolitu P2Y12 i u wolnych metabolizerów zamieniono klopidogrel na tikagrelor. Pacjenci przyjmowali terapię przeciwkrzepliwą przynajmniej 180 dni, a okres obserwacji był prowadzony rok.

Wyniki badania nie wykazały znamiennej różnicy w ocenie pierwszorzędowego punktu końcowego, który został określony jako ryzyko klinicznie istotnego krwawienia w skali TIMI (thrombolysis in myocardial infarction) pomiędzy badanymi grupami: riwaroksaban vs. ASA: 5,3% vs. 4,9%, p=0,58. Podobnie ocena drugorzędowych punków końcowych nie ujawniła różnic pomiędzy badanymi grupami zarówno w ocenie ryzyka krwawienia (w skalach GUSTO, BARC 3a), jak i częstości incydentów niedokrwiennych (zgon z przyczyn sercowo- naczyniowych, zawał mięśnia sercowego, udar niedokrwienny mózgu, zakrzepica w stencie).

Przedstawione wyniki dostarczają cennych informacji do badań nad rolą małej dawki riwaroksabanu w leczeniu pacjentów po epizodzie OZW. Badanie ATLAS ACS 2 TIMI 51 wykazało zmniejszenie częstości epizodów niedokrwiennych, ale za cenę zwiększonego ryzyka krwawienia w przypadku dodania do DAPT riwaroksabanu. Badanie GEMINI-ACS sugeruje, że zamiana ASA na małą dawkę riwaroksabanu nie zwiększa ryzyka krwawienia. Ocena korzyści dotycząca zmniejszenia incydentów niedokrwiennych wymaga jednak prowadzenia dalszych badań na większej liczbie pacjentów.

 

Piśmiennictwo:

Gurbel PA, Tantry US. GEMINI-ACS-1: toward unearthing the antithrombotic therapy cornerstone for acute coronary syndromes. Lancet 2017;389(10081):1773-1775.

Udostępnij
Artykuł w kategoriach

Dołącz do dyskusji


Treść na stronie do której próbujesz uzyskać dostęp jest przeznaczona tylko dla lekarzy. Proszę o odpowiedź na pytanie: Czy jesteś lekarzem?

Oświadczam, że jestem lekarzem

Powered by WordPress Popup