ACC 2017 I Badanie EINSTEIN CHOICE: przedłużona terapia riwaroksabanem w profilaktycznej dawce skuteczniejsza od terapii kwasem acetylosalicylowym w zapobieganiu nawrotowi ŻChZZ

793 0
Udostępnij
793 0
EINSTEIN CHOICE

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (ŻChZZ) jest trzecią najczęstszą przyczyną zgonu z powodu chorób sercowo-naczyniowych. Podstawą leczenia i profilaktyki wystąpienia kolejnego epizodu ŻChZZ jest leczenie przeciwkrzepliwe. Najnowsze wytyczne zalecają pacjentom bez aktywnego procesu nowotworowego stosowanie doustnych leków przeciwkrzepliwych niebędących antagonistami witaminy K (NOAC) przez co najmniej 3 miesiące. Dalsza terapia przeciwkrzepliwa jest uzależniona od oceny spodziewanych korzyści z leczenia i ryzyka powikłań krwotocznych.

U pacjentów bez odwracalnych czynników ryzyka szansa na wystąpienie kolejnego epizodu ŻChZZ jest oceniana na około 10% w pierwszym roku po zaprzestaniu terapii przeciwkrzepliwej. Dodatkowo, z uwagi na nakładanie się czynników ryzyka, ta grupa pacjentów jest też bardziej narażona na wystąpienie choroby niedokrwiennej serca czy też udaru mózgu. Mimo że wydłużenie czasu leczenia przeciwkrzepliwego skutecznie zapobiega ponownym epizodom zakrzepicy, z uwagi na ryzyko krwawienia terapia ta rzadko jest stosowana dłużej niż 6-12 miesięcy. Próby zmniejszenia ryzyka powikłań przy prowadzeniu przedłużonej profilaktyki przeciwkrzepliwej obejmują stosowanie leków przeciwkrzepliwych w zredukowanej dawce bądź podawanie kwasu acetylosalicylowego.

Na ostatnim zjeździe American College of Cardiology (ACC) przedstawione zostały wyniki badania EINSTEIN CHOICE (opublikowano je też w NEJM), w którym porównano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania różnych schematów przedłużonego leczenia przeciwkrzepliwego pacjentów z ŻChZZ. Do badania zakwalifikowano 3365 pacjentów po epizodzie ŻChZZ, którzy już przed włączeniem do badania stosowali antykoagulację przez 6-12 miesięcy oraz podzielono ich losowo do 3 grup: przyjmujących riwaroksaban w dawce leczniczej – 20 mg na dobę (1107 pacjentów), riwaroksaban w dawce profilaktycznej – 10 mg na dobę (1127) oraz kwas acetylosalicylowy w dawce 100 mg na dobę (1131). Leczenie to kontynuowano przez kolejny rok. Z badania wykluczono pacjentów z przeciwwskazaniem do stosowania antykoagulantów, wymagających pełnego leczenia przeciwkrzepliwego w dawkach leczniczych oraz pacjentów z GFR<30ml/min lub chorobą wątroby związaną z koagulopatią.

Pierwszorzędowy punkt końcowy (na który składał się kolejny epizod objawowej ŻChZZ oraz zgon z nieznanej przyczyny) odpowiednio dla grup: riwaroksaban 20 mg vs. riwaroksaban 10 mg vs. kwas acetylosalicylowy 100 mg wyniósł 1,5% vs. 1,2% vs. 4,4% (HR dla riwaroksaban 20 mg vs. kwas acetylosalicylowy: 0,34, 95% przedział ufności [CI] 0,20-0,59; HR dla riwaroksaban 10 mg vs. kwas acetylosalicylowy: 0,26, 95% CI 0,14-0,47).

Krwawienia, których wystąpienie stanowiło najistotniejszą składową drugorzędowego punktu końcowego świadczącego o bezpieczeństwie terapii, były co prawda najczęstsze w grupie pacjentów stosujących riwaroksaban w dawce 20 mg, jednak ryzyko to nie było istotne statystycznie.

Dla grup riwaroksaban 20 mg vs. riwaroksaban 10 mg vs. kwas acetylosalicylowy 100 mg:
poważne krwawienie: 0,5% vs. 0,4% vs. 0,3%, p=0,32
inne, klinicznie istotne krwawienie: 2,7% vs. 2,0% vs. 1,8%, p dla riwaroksaban 20 mg vs. kwas acetylosalicylowy =0,14

Wyniki badania EINSTEIN CHOICE dowodzą, że przedłużone stosowanie riwaroksabanu zarówno w dawce profilaktycznej, jak i leczniczej wiąże się z większą skutecznością w zapobieganiu kolejnemu epizodowi ŻChZZ w porównaniu ze stosowaniem kwasu acetylosalicylowego, bez istotnego statystycznie wzrostu ryzyka krwawienia. Podobne wyniki uzyskano w przypadku stosowania apiksabanu w badaniu AMPLIFY-EXT. Należy podkreślić, że wyniki badania nie dotyczą pacjentów, którzy posiadają jasne wskazania do leczenia przeciwkrzepliwego w pełnych dawkach.

Konieczne są także dalsze badania, które pomogą odpowiedzieć na pytanie, czy kontynuowanie stosowania NOAC powyżej uwzględnionego czasu (tj. 12 miesięcy) będzie korzystne.

Piśmiennictwo:

Weitz JI, Lensing AWA, Prins MH, et al. Rivaroxaban or aspirin for extended treatment of venous thromboembolism. N Eng J Med 2017; DOI:10.1056/NEJMoa1700518.

Crowther MA, Cuker A. Reduced-intensity rivaroxaban for the prevention of recurrent venous thromboembolism. N Eng J Med 2017; DOI:10.1056/NEJM1701628.

Udostępnij
Artykuł w kategoriach

Dołącz do dyskusji


Treść na stronie do której próbujesz uzyskać dostęp jest przeznaczona tylko dla lekarzy. Proszę o odpowiedź na pytanie: Czy jesteś lekarzem?

Oświadczam, że jestem lekarzem

Powered by WordPress Popup